Weer veilig thuis waar ik een warm welkom vindt bij Toos. Maar daarvoor bof ik vreselijk.

In het vliegtuig ontmoet ik een nichtje met haar man, ze zitten een rij achter mij, wij kijken elkaar stomverbaasd aan, ze hebben een week vlakbij mij in een hotel gelogeerd en eerst een lange safari gemaakt. Ze bieden me aan me met koffers en al zo bij mijn moeder af te leveren. Wat een luxe, geen gesjouw, geen koude stations!!

We zaten om 11.00 uur bij Ma aan de koffie, waar ik mijn uitgeprinte verslagen vindt. Dank jongens daarvoor, zo heeft Ma me toch een beetje kunnen volgen.

Het afgelopen weekend heb ik nog van alles beleefd.
Eerst zaterdag met Niels, Iris en Winne naar de Gedi-ruines, prachtig bewaarde overblijfselen in de jungle van een eeuwenoude nederzetting, hebben 3000 mensen gewoond en er waren ooit 8 moskeeen.

Zondag 's ochtends naar het strand voor de laatste aankopen.

's Middags definitief afscheid van Madam Mary die nog wat cadeautjes voor me heeft, wat een prachtvrouw is dit. Ze zet zich voor 200 % in voor 'haar' kinderen. Ondanks alle leed dat ze ziet blijft ze optimistisch en doet er wat aan. Het was een voorrecht met haar te mogen werken en ik ben blij dat ik kennis heb gemaakt met dit stukje leven dat er ook is. Of en in hoeverre mijn werk zinvol is geweest zal ik nooit echt weten, maar ik heb er al met al een goed gevoel over en ben blij met deze ervaring.

Dan het afscheid van de huisgenoten, met de meeste heb ik een heel fijn contact gehad enik zal ze blijven volgen via hun weblog, wantdeze jongelui zijn echtekanjers.