het is weekend

Voor het eerst in zeer lange tijd keek ik halsreikend uit naar het weekeind, want ik ben wel een beetje op.

Op school krijg ik wel steeds meer routine en ken de kinderen bij naam, wat het wel leuker maakt. Vrijdagochtend, tegen het eind moest de schoool ineens ontruimd worden er was vlakbij een brand en een vreselijke rookontwikkeling. Later was er de geplande teachermeeting en bracht ik naar voren dat de ontruiming wel erg paniekerig en slordig ging, bij een echte brand inde uit veel hout bestaande ruimten (van een gebouw kun je niet spreken) zou het weleens vreselijk verkeerd kunnen gaan. Ik vertelde dat men in Nederland brandoefeningen houden. Madame Mary, een slimme intelligente vrouw en hoofd van de school, gaf mij onmiddelijk terug dat ik dat dan volgende week maar moet gaan doen met de kinderen.

In de namiddag zijn we naar APDK geweest, daar zijn 2 huisgenoten, verpleegkundigen aan het werk. Er worden daar kinderen met een handicap geopereerd en verpleegd. Veel klompvoetjes gezien, er worden ook schoenen en beugels voor de kinderen gemaakt. Ze hebben een heuse orthopedische werkplaats. Ook is er veel ruimte voor de kinderen om te spelen, alhoewel ze eerst 2 maanden in een bed moeten liggen en dan pas buiten mogen spelen. Onze huisgenoten doen hier heel veel goed werk en ik heb grote bewondering voor die 2 dappere meiden die 'smorgens toch maar om half 7 hun bed uit komen.

Hierna zijn we naar een houtsnijwerkplek geweest, heel veel hutjes met allemaal mannen die hout aan het bewerken waar. Zag er genoeglijk uit maar wel hard werken. Natuurlijk wat gekocht.

Vanochtend even naar het strand maar ik ben maar even gebleven de zon is te scherp en ik heb veel last van mijn voet, ik denk dat ik een ontsteking heb, ga er dadelijk papaya op doen op advies van de apotheker. en dan maar zitten.

Jullie horen nog van me.

tegenstellingen

Wat een bijzondere dingen heb ik de afgelopen twee dagen meegemaakt.

Van een onverwacht bezoek aan een SOS kinderdorp, bij ons om de hoek, tot een bezoek aan de slopen wijken bij de school om de hoek. Grotere verschillen kun je niet bedenken en dat op een afstand van 4 minuten met de auto. Niels en ik hebben contact gelegd tussen de twee scholen want de directeur is bereid om onze kinderen op die prachtlocatie te laten spelen. Ik ga dan het vervoer betalen en hopen dat het een terugkerend iets kan worden. Want wat we vanmorgen gezien hebben in de sloppenwijken tart iedere beschrijving en beschaving. Als eerste een kind van een dag oud bezocht de moeder zat op een vieze matras in een vieze hut omringd door meer kinderen.Daarna hebben we nog een 10 tal andere hutten bezocht het is te erg om te beschrijven en toch zit er een soort laagje om mijn hart om overeind te blijven en de kinderen te blijven onderwijzen en af en toe streng toe te spreken, het is hun enige kans uit deze ellende daar ben ik wel van overtuigd, dus dan toch maar streng en veeleisend.

Morgen gaan we naar het project waar onze 2 huisgenoten werken wie weet wat we daar weer beleven. Ik hou jullie op de hoogte.

even een dipje maar het is weer over

Omdat er nieuwe bewoners in het huis gekomen zijn waar ik overnacht heb ik in het weekend heel slecht geslapen. Dus maandagochtend om 11 uur kwam de man met de hamer al langs. Ik heb me door de dag heen gesleept, maar dat is gelukt. Gelukkig ging iedereen toen ik thuiskwam iets doen. Ik heb een dik uur geslpen en was weer zo fit als een hoentje. Samen met Roosmarijn gekookt. Zij blijft maar twee dagen bij ons want ze gaat n het norden een project opstarten. Dat is pas echt moedig. Ze wil een huis voor kinderen opzetten met als doel kinderen in een Keniaans pleeggezin te plaatsen, zodat ze goed verzorgd worden maar wel in hun eigen cultuur blijven.

Dinsdagochtend vroeg uit de veren want ik heb mijn schooluren veranderd naar 8 uur beginnen tot 3 uur in de middag zodat ik bij thuiskomst mijn siesta kan houden. De ochtend vloog toch voorbij en ik heb mijn mais met bonen met smaak weggewerkt, ahum. Als dessert brak Madame Mary een stuk suikerriet vor ons af waar k bijna mijn tanden op brak. Het is wel erg zoet.

Nu even jullie geinformeerd, leuk de reacties, dank daarvoor. tot gauw

groetjes Lia

even verder vertellen

Weer even tijd nemen om verder te vertellen.

De laatste schooldag vrijdag was weer uitputtend, ze laten de kinderen inderdaad erg amkkelijk aan mij over en vinden het allemaal goed wat ik doe.

In middels heb ik mijn stickers voor de dag gehaald en die vinden ze allemaal prachtig dus het huiswerk en het klaswerk ziet er nu iets beter uit en zelfs de grootste belhamel klaart helemaal op als ie een sticker(tje) mag uitzoeken.

Het is roerend om te zien waar de kinderen mee schrjven, met het allerkleinste stukje potlood wordt nog geschreven en de gummetjes kun je niet eens zien. Dus heb ik vandaag maar wat potloden en gummen gekocht en wat linealen want daar zitten ze ook steeds op te wachten om die van 'de juf' te lenen. En die juf moet dan de driehoek of lineaal eerst bij het hoofd van de school gaan halen als die er al is want anders is de deur van haar office (een heel klein hokje) op slot. Ook heb ik mijn eigen 'rode' potloden gekocht anders ben je geen echte juf, dus morgen goed voorbereid weer aan de slag.

Het weekend heb ik goed besteed, zaterdag naar het strand en 's middags naar de stad met Niels. Ditr keer was de stad wel leuk, naar fort Jesus en het oude deel van Mombasa, jammer dat dat met de City tour niet wordt bekeken. Ook de markt en nauwe straatjes waren een lust voor het oog. Je kijkt hier je ogen uit. De ritjes met de Matatu zijn steeds een belevenis, kleinebusjes met chauffeur en 'conducteur' die steeds stoppen en elkaar proberen de klanten afhandig te maken.

Vandaag zondag 'smorgens weer even naar het strand en 's middags snorkelen met Niels en Ton, twee huisgenoten. Eerst een stuk met de boot, toen over het rif gelopen, 'spiderfish' beetgehouden en mooie schelpen gezien waar nog leven inzat. Toen ineens vond ik een prachtschelp, de gids keek of er leven in zat maar dat was niet het geval, toen gaf ie hem aan mij terug en zei neem maar mee, maar stop hem in je zak. Zoals ik gekleed was ging dat niet, dus stopte hij hem onder zijn overhemd en gaf hem aan mij op de boot. Ik weet nog niet goed of ik hem mee naar huis durf te nemen, maar hij is wel supermooi, groter dan mijn hand en rood. Toen gingen we snorkelen, een van mijn favoriete bezigheden, wat een pracht wereld onder water, veel vissen gezien en koraal, maar niet gekleurd. Maar het feit datik even alleen in de stilte ben is op dit moment ook heerlijk. Want druk is het wel er zijn nu 5 mensen in het huis en vanavond komt er een bij, best wel druk. Verdr voel ik me hier erg goed al zou ik wel even bij Pim om het hoekje willen kijken,gelukkig mailen wemaar het internet cafe is niet altijd open en de energie ontbreekt soms ook.Veel groetjes aan allen. dank voor alle reacties, erg leuk

uitputtende schooldag

Na een uitputtende schooldag toch maar even een berichtje.

Gisteren met de oudste meisjes naar een uitwisselingsprogramma geweest in een ander deel van de stad. Dit was op een prachtige school met middelbare school en universiteit. 'Onze' kinderen staken in deze prachtige omgeving wel erg armoedig af en werden heel verlegen. Ze hadden een gedicht en wat liedjes ingestudeerd en daarmee raakten ze wat vrijer. Ze hadden op de heenweg de hele weg gezongen. Het was voor mij een ontroerend gebeuren een bus vol zingende meisjes en deze vreemde omgeving. Ikben blij dat ik het allemaal mag meemaken. Ze proberen po deze manier de meisjes te stimuleren door te leren.

Vandaag lieten 2 van de weinige leerkrachten het afweten wegens ziekte en vanmiddag gingen er 2 vroeger weg. Ik heb drie groepen tegelijk gedraaid. Een hele onderneming maar het is me redelijk gelukt. Ik heb ze allerlei soorten fruit laten tekenen en opschrijven.Het eten tussen de middag wat we op school doen is ook een belevenis op zich. Eerst worden er stoelen onder de boom gezet en dan komen er meisjes met een bod eten. Ugali met bonen en de volgende dag bonen met ugali. Vandaag was bijzonder bonen met een soort kikkererwten. Maar ze zeggen dat ze hier geen groenten eten alleen 'legumes' dat zijn dingen in de schil, geen groenten. De kleintjes nemen me in de pauze steeds in beslag. Ze aaien steeds over mijn handen want dat is wel gek witte handen met bruine vlekken en dan ook nog een ring. Er zijn er altijd wel een stuk of 5 om me heen. Schatjes zijn het. Ik heb wel wat gepraat met een leerkracht en ze vertelde me enkele verhalen over het leven van de kinderen. Hartverscheurend. Volgens haar is het de bedoeling dat ik nog een keer met de hoofdonderwijzeres op huisbezoek ga, ik weet nog niet of ik dat wil. We lopen nu van het ene gebouw van de school naar een ander waar we eten, dan passeren we allerlei 'huisjes' en dat is al ellende genoeg.

Mijn werk hier is een heel klein druppeltje en gloeiend is het hier in ieder geval.

Tot schrijfs

Aangekomen!!

En dan nu vanuit Kenia!!

De eerste schooldag zit er op. Het was een heksenketel met allemaal lieve mensen en schatten van kinderen.
Een uitgebreide rondleiding gehad en alle kinderen hebben voor me gezongen.

Ik heb op dit moment gekozen van grade 3 ongeveer 10 jarigen. Leergierig en enthousiast.

Vanmiddag al de klas alleen gedraaid en huiswerk nagekeken.

De eerste dag van mijn verblijf ben ik met de broer van Peter door Mombasa gelopen, druk en niet erg veel moois te zien. Gelukkig kreeg ik bij mijn derde poging geld. 's Middags naar het strand geweest op loopafstand van het appartement. De Oceaan is gewoon warm, heerlijk.

Tot de volgende keer

in Nederland

De eerste etappe van mijn reis is goed verlopen. Ik ben in Nederland.

Met Sander geluncht in Parijs en als toetje kwam Fabiana nog een kwartiertje langs. Haar zwangere buikje even gevoeld, Moet nog wel erg groeien maar ze heeft nog even de tijd. Ze is super enthousiast over mijn gang naar Kenia. Zelf heeft ze hier ook een tijdje vrijwilligerswerk gedaan en zegt dat het mijn leven zal veranderen. Ik ben benieuwd.

Het was goed mijn moeder weer even te zien. Nu op naar de (klein)kinderen.

naar Nederland

Morgen ga ik naar Parijs om zoonlief te ontmoeten en dan door naar de rest van de familie.

Ook dit is eigenlijk weer een test om te kijken of mijn verhaaltje te vinden is.